Zdejmij krawat i powagę – tutaj arcydzieła nie gryzą, one puszczają oko. 😉
Zapomnij o datach – nieważne, kiedy malarz żył, ważne, czy jego model ma dziś minę jak Ty przed poranną kawą. ☕
Eklerki mile widziane – okruchy na klawiaturze to jedyne dopuszczalne ślady zwiedzania. 🍰
Patrz sercem, nie podręcznikiem – jeśli w wielkiej sztuce widzisz instrukcję profesjonalnego lenistwa... to znaczy, że czytasz idealnie!
<><><><><><>
Skoro obiecałam, że na tym blogu będę niekonwencjonalnie interpretowała sztukę, wypada być odpowiedzialną za słowo.
Tym razem nie humoreska, nie filozofia, ale nostalgiczna poezja z muzyką jednocześnie będą środkami, które pomogą opisać malarstwo Di-Li-Fenga, chińskiego artysty, obecnie profesora Akademii Sztuk Pięknych Lu Xun w Chinach.
![]() |
| art by Di-Li-Feng |
Na krawędzi świata, gdzie skały lśnią chłodem,
W sukni z malachitu, utkanym z mchu i cienia,
Siedzę cicho, spleciona z górskim ogrodem,
Czekając na echo dawnego wspomnienia.
Moja bluzka jak krew, jak serce, co bije,
Z kaskadą wzorów białych jak szczyty w oddali,
Skrywa tęsknotę, co wewnątrz się wije,
Gdy wiatr pośród szczelin kamiennych się żali.
Na kolanach saksofon – lśniący, metalowy,
Zastyga w bezruchu, wpatrzony w me oczy.
Dziś milczy, choć w sercu mam koncert gotowy,
Który przez doliny i granie się toczy.
Marzę o Tobie – Ty, co czujesz rytm duszy,
Ktoś, kto w tym duecie odnajdzie swe miejsce,
Czyj oddech te srebrne klawisze poruszy,
By zagrać to wszystko, co mieści się w tęsknocie.
Chodź, stań tu obok na ukwieconej darni,
Niech mrok nas otuli fioletem, szarością.
Zagrajmy tak czule, by lęk się rozpadł marnie,
Związani muzyką... i naszą wolnością.
( autor: Teresa Czajkowska)
David A. Stewart - Lily Was Here ft. Candy Dulfer
Poniżej kilka obrazów wybranych tematycznie (saksofon) tego samego artysty.
<><><><><>
⚓️ Moja blogowa flotylla – wybierz swój pokład:
🧼 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z grawitacją kanapy (oraz eklerki!)
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania, modlitwa i rozmowy z Archaniołami.
🎨 Oko na obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, filozofia i niekonwencjonalne spojrzenie na płótno.
⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „samotny biały żagiel”, czyli rymowana kraina dla dzieci i tych, którzy z bajek nigdy nie wyrośli.
link tutaj

%20by%20Catherine%20La%20Rose%20(15).jpg)

%20by%20Catherine%20La%20Rose%20(9).jpg)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz