KULISY PRACY DZIEWCZYNY Z PERŁĄ

Mój Drogi Gościu, jeśli jesteś pierwszy raz na tym blogu , proszę, zapoznaj się z moją instrukcją

🛠️ Instrukcja obsługi „Oka na obraz”

Zdejmij krawat i powagę – tutaj arcydzieła nie gryzą, one puszczają oko. 😉

Zapomnij o datach – nieważne, kiedy malarz żył, ważne, czy jego model ma dziś minę jak Ty przed poranną kawą. ☕

Eklerki mile widziane – okruchy na klawiaturze to jedyne dopuszczalne ślady zwiedzania. 🍰

Patrz sercem, nie podręcznikiem – jeśli w wielkiej sztuce widzisz instrukcję profesjonalnego lenistwa... to znaczy, że czytasz idealnie! ✨

🌾✨

   Wszyscy patrzą na mnie i widzą „subtelność”, „tajemnicę” i „perłowy blask”. Serio? Gdybyście wiedzieli, co działo się za kulisami w pracowni Vermeera, Wasze spojrzenie na barok zmieniłoby się na zawsze. Sesja u Jana to nie była sztuka – to była regularna tortura z elementami gimnastyki artystycznej.

   Oto brutalna prawda o tym, jak powstawało to „arcydzieło”:

  Lekcja anatomii (i grawitacji): Spójrzcie na tę słynną perłę. 

Wygląda lekko? Ta „ozdoba” waży tyle, że po kilku godzinach moje lewe ucho stało się o równe 2 cm dłuższe od prawego. Przysięgam, w pewnym momencie bałam się, że kolczyk wygra z grawitacją i wyląduje z hukiem na podłodze, zabierając ze sobą połowę mojej głowy.

  Zmysłowość czy... pragnienie? 

Moje rozchylone usta, które tak zachwycają krytyków, to nie jest żadna kokieteria. To efekt skrajnego przesuszenia gardła po trzech godzinach siedzenia w bezruchu bez grama wody! Vermeer krzyczał: „Nie zamykaj buzi, to dodaje życia!”, a ja w myślach układałam listę obelg, których nie mogłam wypowiedzieć, bo bałam się, że język mi pęknie jak stara farba. trzech godzinach w kąciku moich warg zaczęła się zbierać drobna pajęczyna.

  Świetlista cera (a raczej pot): To, co bierzecie za „mistrzowskie operowanie światłem” i „młodzieńczy blask”, to najzwyklejszy pot. W pracowni było bite 30 stopni, a ja byłam owinięta tym turbanem jak egipska mumia. Do tego ten kąt patrzenia przez ramię... Powiem Wam tyle: od 1665 roku regularnie odwiedzam fizjoterapeutę w zaświatach, bo mój kark do dziś nie wrócił do normy.

Zanim zachwycisz się czyimś „świetlistym wyglądem”, sprawdź, czy ta osoba po prostu nie stoi od trzech godzin pod lampą, marząc o szklance zimnej wody i maści na ból kręgosłupa.

Patrzę na Was dalej – i tak, widzę, że znowu robicie mi zdjęcie z fleszem. Litości, moje ucho i tak już ledwo się trzyma!

...............................

Warto jeszcze kliknąć w poniższy link:

tutaj link do video

...............................

Gdybym jeszcze nie znużyła Cię, drogi Gościu , to mam :

Bonus dla cierpliwych: 

 TUTAJ LINK

⚓ Moja blogowa flotylla:

💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z grawitacją kanapy.

 tutaj

✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami.

tutaj

🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia.

tutaj

⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli.

tutaj