POWRÓT WEDŁUG POMPEO BATONIEGO

Czułość, która podnosi 

  Znamy wszyscy mroczne, głębokie dzieło Rembrandta. Ale dziś chcę Was zaprosić do spojrzenia na tę samą historię oczami osiemnastowiecznego mistrza – Pompeo Batoniego. 

Pompeo Batoni, Powrót syna marnotrawnego
(1773)

   Jego „Powrót syna marnotrawnego” z 1773 roku to obraz, który nie tylko opowiada o przebaczeniu, ale wręcz emanuje czułością. 

  Co tu widzimy?

Zwróćcie uwagę na ojca. Nie jest to już tylko starzec kładący dłonie na plecach syna. U Batoniego ojciec wykonuje aktywny gest – on niemal otula syna swoim królewskim płaszczem. To gest przywracania godności. Syn nie wraca jako sługa, wraca jako ukochane dziecko, na którego ramiona natychmiast spada ciężka, podszyta futrem purpura.

  Światło nadziei

W przeciwieństwie do gęstych cieni Rembrandta, tutaj światło pada bezpośrednio na skuloną sylwetkę syna i łagodne oblicze ojca. Ten blask mówi nam jedno: w domu Ojca nie ma już ciemności błędu, jest tylko jasność nowego początku.

   Czy w Waszym życiu był taki moment, w którym poczuliście się tak „otuleni” przebaczeniem, mimo że spodziewaliście się kary?

<><><><>

⚓️ Moja blogowa flotylla – wybierz swój pokład:🧼 

Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z grawitacją kanapy (oraz eklerki!)

tutaj link

✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania, modlitwa i rozmowy z Archaniołami.

tutaj link

🎨 Oko na obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, filozofia i niekonwencjonalne spojrzenie na płótno. 

link tutaj

⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „samotny biały żagiel”, czyli rymowana kraina dla dzieci i tych, którzy z bajek nigdy nie wyrośli.

tutaj link

 A teraz niespodzianka - mój dotąd anonimowy blog (prowadzony pod pseudonimem Rita) dotąd pisany w tajemnicy, zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki - wypuszczam z małego akwenu na wody oceanu. Oto on - WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję

link tutaj