Ten wpis to dla mnie podróż sentymentalna. Publikuję go ponownie, bo to właśnie tutaj, wśród zapachu farb i marzeń o własnej galerii, wykuwał się charakter mojego Salonu. Pod tekstem zostawiam nienaruszone Wasze głosy sprzed lat – są dla mnie bezcenną pamiątką, szczególnie głosy tych drogich mi osób, które odeszły już na wieczną wachtę…
Pewnego dnia w moim domu stanęły dwie sztalugi. Jedna, by dźwigać płótno, na którym walczę z kolorem, i druga – by z dumą prezentować to, co udało mi się stworzyć. Większość swoich obrazów rozdałam przyjaciołom i instytucjom do dekoracji swoich ścian, a pędzle poszły na emeryturę, ale czasem do nich wracam. Wtedy zrozumiałam, że mój blog nie jest tylko zbiorem liter, ale moją osobistą, wirtualną galerią.
Były chwile zwątpienia – czy to, co robię, ma sens? Czy internet to nie tylko wielki „śmietnik”? Moja córka, mój najlepszy doradca, szybko wybiła mi to z głowy. Powiedziała krótko: „Mamo, pisz. To jest Twój świat!”.
Zrozumiałam, że emerytura to nie czas na szarość, ale na najodważniejsze barwy. Blogowanie o malarstwie stało się moją ucieczką, moją pasją i moim sposobem na rozmowę z Wami. Zrobiłam sobie , co prawda 3 - letnią przerwę w blogowaniu, ale wróciłam z większą werwą (rozszerzyłam swoją flotę). Dziś, patrząc na każdy post na przebudowanym blogu widzę, że to cegiełka budująca nasz wspólny, artystyczny dom.
Dziękuję, że jesteście ze mną – i ci nowi goście, i ci, którzy towarzyszą mi od pierwszego wpisu. Zapraszam do mojego świata, gdzie serce zawsze bije w rytm sztuki.
<><><><><><>
SZTALUGI
 |
| Olga Yegupets |
Kiedy koneser sztuki zwiedza studio lub galerie malarza , często zastanawia się, czy artysta stworzył dane dzieło z wyobraźni czy z natury. A kto przyczynił się do powstania postaci, szczególnie wyrażonej jako kobiecy akt?
OKAZJA
Andrzej Waligórski
Pewien malarz co malował pikasy
I uważał że ma talent wielki,
Podał raz ogłoszenie do prasy:
"Poszukuję przystojnej modelki,
Ale taniej, bo jestem ubogi,
Tylko żeby miała długie nogi!!!"
No i siedzi w swej pracowni nazajutrz
Aż ktoś puka, więc ten malarz patrzy,
A tu cichcem drzwi się otwierają
I przychodzi Wojciech Samotraczyk,
Eks-urzędnik co nie zrobił kariery,
Gęba wredna, lat sześćdziesiąt cztery,
Wszedł, kapelusz rzucił na ławkę,
Palto wiesza na gwoździu, na murze,
A następnie podwija nogawkę,
Ukazując kosmate odnóże,
Owinięte w elastyczny bandaż
I powiada - Długa noga, nieprawdaż?
- Bardzo długa - rzekł malarz - a ino,
Ale ty mi stąd zaraz zjeżdżaj podlecu
Razem ze swoją niedomytą kończyną,
Bo ci zaraz ją wyrwę z pleców!
Tutaj zęby wyszczerzył jak zwierzę,
I wyrzucił faceta za dźwierze.
I jął czekać na modelkę smukłą...
Lecz niestety - nie przyszła żadna,
I teraz temu malarzowi jest strasznie smutno,
I wydaje mu się, że ta noga Samotraczyka była nawet całkiem ładna,
Ale ten Samotraczyk się obraził i więcej już go nie ujrzycie...
Oj, jak my nie umiemy korzystać z tego co nam daje życie!!!
Nie wiem, jakie obrazy ten malarz chciał tworzyć we współpracy z długonogą modelką.
W muzeum dzieją się różne sytuacje.
 |
| art by Norman Rockwell animacja: Michele Giammaria/MIKI4/ |
Jeśli artysta obdarzony jest nadzwyczajnym talentem, nawet za jego życia nieuznawanym, czego doświadczył Vincenty van Gogh - wystarczy wyobraźnia.
"Najpierw marzę o moich obrazach, potem maluję swoje marzenia."
Vincent Van Gogh
 |
| Vincenty van Gogh - Autoportret |
 |
| Vincenty van Gogh - Autoportret |
To nie znaczy, że van Gogh wszystkie swoje obrazy stworzył z wyobraźni, a szczególnie swoje słynne słoneczniki. Musiał się im artysta napatrzyć w ziarna i płatki, oj musiał. Kto wie, czy ich nawet nie policzył. Ale zapewne nie liczył, za ile jego obraz będzie "chodził" na aukcjach po jego śmierci.
 |
| by Paul Gauguin - Vincenty van Gogh przy sztalugach |
Wreszcie wydało się do czego miały mu posłużyć te słoneczniki. To się chłopina namęczył, aby tyle ich namalować! Nic dziwnego, skoro marzył o takim tle do "romantycznego spotkania" z dziewczyną z perłowym kolczykiem.
Znamy też takich malarzy, na naszym rodzimym podwórku, którzy w czasie aktu malowania miewali "widzenia". Nie wnikam czy ze wspomaganiem, czy z tytułu choroby psychicznej.
Takie przywidzenia miał m.in. Jacek Malczewski.
 |
| by Jacek Malczewski - Widzenie |
 |
| by Jacek Malczewski - Widzenie |
Duża część malarzy, artystów uznanych lub uważających się za artystów "posiłkowała się" modelami. Działo się to np. podczas wykonywania portretów na zamówienie.
 |
| by Jeanna Bauck |
Bezkosztowo można było wykonać sobie autoportret
 |
| Sofonisba Anguissola, autoportret |
Johannes Gumpp - Autoportret
 |
| Elisabeth Vigee Le Brun |
 |
| Zygmunt Badowski - Autoportret |
 |
| by Norman Rockwell |
Osobiście nie mam marzeń, że mój autoportret zawiśnie na słynnych ścianach Luwru obok Mona Lisy, gdzie osobiście byłam pod koniec poprzedniego wieku 😀 ...
 |
| Obraz utworzony z gry na FB: Magic Swap Puzle |
Niestety, nie mam tajemniczego uśmiechu Giocondy (oblegana Mona Lisa znajduje się w gablocie w sąsiedniej sali) i tylko jedna osoba raczyła się tu zatrzymać, tym bardziej ślę jej uśmiech szeroki i szczery 😀
Wiem, wiem... taki obraz najlepiej prezentowałby się w Nocy Muzeum przy wyłączonym prądzie.
To tyle w ramach przerywnika z żartem , bo przecież to nie oficjalny wykład na Akademii Sztuk Pięknych 😀, mogę sobie pozwolić na więcej swobody, chociaż i tam jest ona niezbędna.
Nie omieszkam jednak pochwalić się, że pewna malarka , siedząc sobie pod szwajcarskim niebem , uwieczniła mnie na swoim obrazie (poniżej), używając swoich profesjonalnych sztalug. Obraz jest jednak jej własnością. I to już nie jest żart.
 |
| by Danuta Walczak - "Pani T." |
(Po latach córki zwróciły sie do artystki o wykupienie obrazu i... otrzymały go gratis. Dostałam go póżniej w prezencie od nich na Dzień Matki. - dopisek z dn.08.04.2026)
Poniżej mój własny fotomontaż ( dla zabawy)
Oczywiście, większość obrazów powstawała na sztalugach.
 |
| by Louis Béroud |
 |
| by Igor Zhuk |
by Igor Zhuk
 |
| by William J. Whittemore |
 |
| by Ivan Kramskoy |
 |
| by John Singer Sargent |
 |
| Auguste Raynaud (French painter) 1845-1877 The Young Model`s Moment, s.d. |
 |
| by William Sidney Mount |
 |
| by Wenzel Tornøe |
 |
| by James N. Lee |
 |
| by Paul-Albert Besnard Madeleine Lerolle and Her Daughter Yvonne, ca. 1879-80 |
 |
Emma Sparre (szwedzka malarka) 1851 - 1913 Odpoczynek nad Sztalugą, 1890 |
 |
| by Charles Boom |
 |
| by Charles Boom animacja: Michele Giammaria |
 |
| by José Ferraz de Almeida jr. Czy ten José chociaż podpalił w kominku? |
 |
| by José Ferraz de Almeida Júnior. |
 |
| by José Ferraz de Almeida jr. |
 |
(Alfred Stevens - Visit to The Studio, c1891) |
 |
| Portrait of Jean Frederic Bazille |
Gdyby dziecko wykazywało jakąś iskierkę w kierunku malarstwa ...
 |
| by Edouard Vuillard |
to warto mu sprezentować takie pomocne przyrządy, bo to może być też wspaniałą zabawą
 |
| by Daniel Gerhartz |
 |
| by James Wells Champney |
by Eugeni Balakshin
 |
| by Francesco Bergamini |
 |
| by Jean Paul Haag |
 |
| by Norman Rockwell |
a z czasem wyzwaniem w wyborze drogi życiowej.
Bez sztalug też można pięknie malować, nawet naturę...
 |
| Angelo Torchi |
Malowanie w plenerze wiąże sie z tym, że malarz nie jest w stanie ukryć swojej metody pracy przed przygodnymi obserwatorami.
 |
| by Hans Andersen Brendekilde |
 |
| by Maxfield Parrish |
 |
| by Joaquín Sorolla y Bastida |
 |
| fot. - Baldomer Gili Roigmaluje modelkę, c.1905 |
Bywają tacy malarze, którym nawet większe grono w malowaniu nie przeszkadza.
 |
| Henri Fantin-Latour - Studio w Batignolles, c1870 |
Trochę nonszalancji, surrealizmu na temat "malarstwa sztalugowego":
 |
| by Vito Campanella |
 |
| by Vito Campanella |
 |
| by Tomasz Sętowski |
A teraz smętna piosenka o niedobrym malarzu... o niespełnionym artystycznie, taka ballada o śnie malarza, którego sny o pięknych obrazach nigdy się nie ziściły za jego życia. Niestety i tak bywa...
Piosenka o niedobrym malarzu
- Sława Przybylska
Miał lat dwadzieścia parę
Bure oczy i średni wzrost
Miał pędzel i farby stare
I często chodził przez most
Gdzie była rzeka miejska rzeka
Rdzawa rzeka od murów rdzawa
Jak ogień rdzawa i zła
Myślał sobie rzeka się pali
Takiej cię jeszcze nie malowali
Malował rzekę szarą rzekę
Długą rzekę jak wieczność długą
Jak nuda długą i mdłą
Mijały różne lata
Gdzieś wyjeżdżał i trochę schudł
Wciąż lubił przyglądać się gratom
I myślał że to jest cud
Bo była szklanka zwykła szklanka
Złota szklanka herbatą złota
Pod światło złota ze szkła
Myślał sobie szklanka ze złota
Zrobię ci portret, portret ze złota
Malował szklankę burą szklankę
Płaską szklankę jak papier płaską
Bez światła płaską i z farb
Wciąż nie był jeszcze stary
Pod siwizną miał młodą twarz
Miał swoje maleńkie czary
I czarodziejski miał płaszcz
Bo była żona mała żona
Czarna żona od włosów czarna
Od oczu czarna jak noc
Myślał sobie żona i czar
Takich was jeszcze nie malowali
Malował żonę smutną żonę
Z płótna żonę od włosów siwą
Od oczu siwą jak mgła
W swój któryś jubileusz
Kupił wino i wypił je sam
A potem go zabrał Morfeusz
I poszli razem aż tam
Gdzie na obrazach były rzeki
Jego rzeki od murów rdzawe
Jak ogień rdzawe i złe
I były szklanki jego szklanki
Złote szklanki herbatą złote
Pod światło złote ze szkła
I była żona jego żona
Czarna żona od włosów czarna
Od oczu czarna jak noc
Właściwie nic już nie było więcej
Obudził się wstał i pękło mu serce
<><><><><>
⚓️ Moja blogowa flotylla – wybierz swój pokład:
🧼 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z grawitacją kanapy (oraz eklerki!)
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania, modlitwa i rozmowy z Archaniołami.
🎨 Oko na obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, filozofia i niekonwencjonalne spojrzenie na płótno.
⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „samotny biały żagiel”, czyli rymowana kraina dla dzieci i tych, którzy z bajek nigdy nie wyrośli.
A teraz niespodzianka - mój dotąd anonimowy blog zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki - wypuszczam z małego akwenu na wody oceanu. Oto on - WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję
,%20ok.%201629%203.webp)
Myślałam, ze znam twórczość Okudżawy, a tę piosenkę słyszę pierwszy raz. Van Gogh nawet nie podejrzewał, że stanie się takim znanym i uznanym artystą, wielka szkoda, że tak wcześnie zakończył swoje życie. Co innego Malczewski, ten to znał swoją wartość, eksponował siebie w róznych postaciach, jest zresztą chyba na każdym swoim obrazie.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam wiosennie.:)
Tę piosenkę Okudżawy poznałam dopiero dzisiaj na potrzeby tego wpisu, a też wydawało mi się, że znam większość. Malczewski w swojej twórczości stosował faktycznie autopromocję z dobrym skutkiem.
UsuńMiłego wypoczynku :)
Zastanawia mnie, dlaczego nie kupiłaś swojego portretu? Wydałabym ostatnie euro, gdybym mogła mieć taką pamiątkę.:))
OdpowiedzUsuńTen portret namalowała moja przyjaciółka na podstawie wypożyczonej ode mnie fotografii, którą spośród wielu moich wybrała. Mieszkała wówczas w Szwajcarii. Za 2 lata kupiła od nas dom na Mazowszu , sprowadzając się do Polski z jednoczesnym zamieszkiwaniem w Szwajcarii, a my przeprowadziliśmy się do Wielkopolski. Kontakty nasze ostatnio trochę osłabły. Nawet nie pomyślałam o tym, aby go wykupić. Sądziłam, że chciała go mieć, inaczej zaproponowałaby mi go, bez względu w jakiej formie. Wiesz, Celu, może już jej się znudziłam na tym obrazie i chętnie przystanie na propozycję wykupu... spróbuję...
UsuńPortret P. T. jest piękny, warto spróbować dobić targu...
OdpowiedzUsuńTu nie chodzi o pieniądze ale o przekonanie artysty, aby zechciał się rozstać ze swoim dziełem :)
UsuńWow - piękny portret Tereniu. W każdym człowieku tkwi chyba dusza artysty. i swój świat maluje na różne sposoby. Jedni duszą, inni dłońmi. Ludzi są niesamowici w swojej twórczości. Na dodatek tyle w tym dróg, że każdy znajdzie coś dla siebie, by tworzyć i sie realizować. Ładnie dobrałaś obrazy i muzykę :)
OdpowiedzUsuńDziękuję, Gratiano :)
UsuńDlatego talenty, a każdy człowiek go ma, choć w różnym zakresie, należy rozwijać w miarę możliwości. Pozdrawiam :)