Wczoraj poznałam opata Saint-Non – dostojnego duchownego w wielkim koronkowy kołnierzu, który wyglądał jakby chciał jednocześnie odprawiać mszę i grać w teatrze dworskim.
Dzisiaj mam przyjemność przedstawić Wam jego brata – pana de la Breteche.
 |
Portret pana de la Breteche opata Saint Non, 1769 by John Honore Fregonard |
I proszę… talent rodzinny jest ewidentny.
Fragonard uchwycił go w momencie, w którym pan de la Breteche najwyraźniej powiedział malarzowi:
„Jean-Honoré, maluj mnie tak, żebym wyglądał, jakbym właśnie wrócił z balu maskowego, wygrał pojedynek i umówił się na trzy randki jednocześnie.”
Czerwone pióra na głowie?
Są.
Rozchełstany, złocisty strój?
Jest.
Spojrzenie pełne pewności siebie i lekkiej kpiny z całego świata?
Też jest.
Ten pan nie ma żadnych wątpliwości co do swojej wyjątkowości. Wygląda jak ktoś, kto codziennie budzi się z myślą:
„Dzisiaj świat ma szczęście, że ja istnieję.”
Obaj bracia Saint-Non stworzyli piękny duet:
Jeden w wersji „skromny opat deluxe”
 |
Jean Claude Richard, opat Saint-Non (postać fantazyjna) |
Drugi w wersji
"światowiec z pióropuszem i lekkim przegięciem”
Razem mogliby otworzyć szkołę aktorską pod hasłem:
„Jak wyglądać ważniej niż się jest – kurs zaawansowany”.
Coś mi się wydaje, że braciszek opracowuje skrypt dla ewentualnych studentów.
 |
Portret pana de la Breteche opata Saint Non, 1769 by John Honore Fregonard (detal) |
Fragonard musiał się przy tych portretach świetnie bawić. Bo jak tu nie uśmiechnąć się, malując dwóch braci, którzy z takim zaangażowaniem grają swoje role?
My dzisiaj robimy dokładnie to samo – tylko zamiast piór i koronek mamy idealne filtry, markowe ubrania i starannie dobrane pozy na zdjęciach.
Saint-Non patrzy na nas z portretów i mruga okiem:
„Kochani, jeśli już macie grać – grajcie z klasą i rozmachem!”
<><><><><><><><><><><><><><><>
⚓ Moja blogowa flotylla:
WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję -najnowszy blog zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki . link tutaj
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz