PORANNY BUNT CZY CHWILA CZUŁOŚCI?

Jessie Willcox Smith - Obraz z cyklu Dni Matki

 

Ukryty realizm Jessie Willcox Smith

Spójrzcie uważnie na ten obraz. 

Czy to idealna, przesłodzona scenka z dawnych lat? 

Pozory mogą mylić! 

Dzieło nosi tytuł „Poranki” i wyszło spod pędzla wybitnej amerykańskiej ilustratorki, Jessie Willcox Smith, jako część jej słynnego cyklu „A Mother’s Days” z początku XX wieku.

 

Choć artystka słynęła z uwieczniania domowego ogniska, daleko jej było do nudnej sztampy. Na pierwszym planie widzimy kobietę – i wbrew pozorom nie jest to pokojówka, lecz matka, ubrana w luźny, poranny szlafrok w pasy. Brak obrączki na jej dłoni nie był błędem – Smith chciała skupić uwagę widza na czymś zupełnie innym: na zmęczeniu i cierpliwości, jakie niesie ze sobą rodzicielstwo.

A mała dziewczynka w fotelu? Jej mina mówi wszystko! Każdy, kto choć raz próbował ubrać rano kilkulatka, doskonale zna to spojrzenie. Dziewczynka nie jest chora – jest po prostu rozkapryszona, zaspana i ostentacyjnie niezadowolona z konieczności włożenia ciemnych bucików, które czekają już na podłodze. Jej bezwładna, buntownicza pozycja w wielkim, kwiecistym fotelu kontrastuje ze skupioną, delikatną sylwetką matki, która z nieskończoną cierpliwością próbuje naciągnąć skarpetkę na małą stópkę.

Jessie Willcox Smith miała niezwykły dar. Potrafiła zamienić zwykły, prozaiczny moment – poranną walkę z dziecięcym fochem – w pełną psychologicznej głębi opowieść o miłości, która nie potrzebuje fanfar, a jedynie... odrobiny wytrwałości.

Ja, jako matka już dwóch dorosłych kobiet, pamiętam jeszcze takie poranne mini dramaty, a teraz  to samo widzę w wykonaniu wnuków.

A jak Wam podoba się ten poranny minidramat? Widzicie w nim odbicie własnych poranków?