Translate

niedziela, 5 lipca 2026

KOŚCI ZOSTAŁY RZUCONE, CZYLI NIEDZIELNY OBIAD Z DRESZCZYKIEM

Adriaen Brouver - "Bójka o grę w kości"

  Gdy na moim blogu panuje niedzielny spokój, zapach domowego rosołu i rodzinna sielanka, Adriaen Brouwer zaprasza nas do XVII-wiecznej gospody, gdzie kultura osobista właśnie wyleciała przez okno. Spójrzcie na tę trójkę. Spotkali się na szybką, niewinną partyjkę gry w kości, ale coś poszło bardzo nie po ich myśli.

   W centralnym punkcie bije się dwóch dżentelmenów. Ten w błękitnym kubraku z dołu właśnie zbiera potężny cios pięścią prosto w szczękę, a jego mina to podręcznikowy przykład niedowierzania i bólu. Mało tego – ten z góry, z rozwichrzoną czupryną, nie tylko go okłada, ale w drugiej ręce trzyma ciężki, gliniany dzbanek z piwem, gotów zamienić go w argument ostateczny.
   Z tyłu trzeci kompan próbuje ich rozdzielać, chwytając napastnika za różowy rękaw, ale umówmy się – robi to z gracją i zaangażowaniem kogoś, kto po prostu boi się, że zaraz sam dostanie rykoszetem.
   A stół? 
  To czysty chaos! 
  Kości rozrzucone, wielki gliniany dzban na dole przewrócony, a luksusowy trunek rozlewa się strumieniami po podłodze. Katastrofa towarzyska w pełnym wydaniu.
  A o co poszło? 
  Prawdopodobnie jeden z nich rzucił potrójną szóstkę, a drugi oskarżył go o to, że kości były fałszowane lub... że zjadł ostatni kawałek niedzielnego ciasta bez pytania! W barokowej knajpie powód do bijatyki zawsze się znalazł.
 Morał z tego płótna płynie bezcenny: jeśli planujecie niedzielne gry planszowe z rodziną lub mężem, lepiej schowajcie z zasięgu ręki ciężkie naczynia kuchenne, a zamiast kości – rzucajcie po prostu miłe słowa. Wtedy Wasza uczta na pewno zakończy się w znacznie bardziej pokojowym nastroju!

<><><><><><><><><><><><><><><>

Moja blogowa flotylla:

💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z lenistwem veny. tutaj

W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj

🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj

Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli. tutaj

WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję   -najnowszy  blog zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki . link tutaj

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

"JESZCZE TYLKO JEDEN ROZDZIAŁ", CZYLI PORANNY PARALIŻ KSIĄŻKOWY W WERSJI RETRO

art by Albert Anker    Drodzy Czytelnicy!  Ten obraz dzisiaj prezentowany, powinien stać się oficjalnym hymnem wszystkich osób dotkniętych ...