🎨 PLENER Z DRESZCZYKIEM CZYLI: TOFFI VS BESTIA Z ŁĄKI"🐂💨

    Wszyscy myśleli, że malowanie w plenerze to tylko sielanka, złote słońce i śpiew ptaków. Aż do momentu, gdy na scenę wpadł on – lokalny recenzent sztuki z rogami, który potraktował czerwony płaszcz kardynała jak płachtę na... no właśnie, na byka!

Bulla Papieska - Francois Brunery (1849-1926) 

Eminencja z góry drzewa woła:

— „Brunery! Mówiłeś, że to spokojna okolica! Miało być sacrum, a jest czyste profanum i to dwa metry nad ziemią! Moje stawy nie były przygotowane na taką gimnastykę liturgiczną!”

Malarz (ten przerażony na dole):

— „Eminencjo, proszę się trzymać! Ten dynamizm, ta ekspresja! To będzie hit Salonu... o ile przeżyjemy wernisaż!”

   I wtedy do akcji wkracza TOFFI (nasza ekspertka od spraw trudnych):

   Toffi ( mała maltanka) patrzy na to całe zamieszanie znad krawędzi obrazu, ziewa lekko i mruczy pod nosem:

  — „No nie, znowu amatorzy na mojej wachcie. Kardynał robi za wiewiórkę, malarz udaje posąg, a ten rogacz myśli, że jest gwiazdą rocka. Chłopaki, spokojnie! Jeden mój szczek, a ten 'straszny' byk wróci do obory szybciej, niż Eminencja zdąży odmówić 'Anioł Pański'. Tylko kto mi potem wyczyści łapy z tej trawy? 

Bulla Papieska - Francois Brunery (1849-1926) detal

Spójrzcie na te detale:

Kapelusz na ziemi: 

Toffi już sprawdziła – nie nadaje się do jedzenia, ale świetnie nada się do spania, jak już pogoni tego awanturnika.

Ogon byka: 

   Wyraźnie zasygnalizował atak, ale nie wziął pod uwagę, że na zapleczu czuwa mała, dzielna Toffi, dla której taki byk to po prostu „nieco większy kot z rogami”.

   Morał?

Nawet najwięksi dostojnicy potrzebują czasem kogoś, kto twardo stąpa czterema łapami po ziemi, gdy ich samych poniesie... na drzewo! 😉🌳

<><><><>

⚓️ Moja blogowa flotylla – wybierz swój pokład:🧼 

Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z grawitacją kanapy (oraz eklerki!)

tutaj link

✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania, modlitwa i rozmowy z Archaniołami.

tutaj link

🎨 Oko na obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, filozofia i niekonwencjonalne spojrzenie na płótno. 

link tutaj

⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „samotny biały żagiel”, czyli rymowana kraina dla dzieci i tych, którzy z bajek nigdy nie wyrośli.

tutaj link