CZARNO-BIAŁY SABOTAŻYSTA

Max Silbert - Kot i rozlane mleko 

Spójrz na płótno francuskiego mistrza scen rodzajowych, Maxa Silberta, który z rzadkim, fotograficznym wyczuciem sekundy uwiecznił moment absolutnego, domowego kataklizmu. 

Jego obraz to nienaganny popis malarskiego blichtru, w którym rodzinna sielanka w ułamku sekundy zamienia się w rasowy komediowy thriller.

Kompozycja wręcz pulsuje gwałtownym ruchem. Przed Państwem zacna starsza kobieta w blado-białym czepcu, uwieczniona w pozie czystego, nabożnego przerażenia. Jej oczy są szeroko otwarte, usta rozwarte w niemym krzyku, a lewa ręka wzniesiona ku górze w geście dramatycznej bezradności. W prawej dłoni wciąż kurczowo trzyma szklankę , z której z impetem wylewa się biała strużka płynu, być może mleka. Powód tego całego salonowego rabanu kryje się tuż za jej plecami - zza oparcia drewnianego krzesła wyłania się sprytny, czarno-biały kot, który z niewinną miną łobuza i wielkimi, błyszczącymi ślepiami zerka prosto na nas.

Choć Silbert malował to z myślą o urokach wiejskiego życia, bystre oko współczesnego obserwatora natychmiast wyłowi z tego płótna bezbłędną, czysto sytuacyjną scenkę, którą każdy właściciel czworonoga przeżywa przynajmniej trzy razy w tygodniu.

Oto wiekopomna sekunda, w której domowy pupil postanawia przypomnieć o swoim istnieniu w sposób gwałtowny i bezwzględny.

Wszystko zaczęło się od chwili upragnionego wytchnienia. Nasza bohaterka, po całym dniu domowych katorg, sprzątania i zamykania okien przed przeciągami, postanowiła wreszcie rozsiąść się głęboko w fotelu z nienagannie przygotowanym napojem. I gdy już miała z dumnym uśmiechem zatopić się w zasłużonym odpoczynku, z mroku pokoju, niczym puszysta zjawa, wyłonił się On -  Minister Generalnego Przeszkadzania.

Mruczek nie bawi się w subtelności. Zamiast grzecznie czekać na swoją porcję, postanowił z impetem wbić pazury w tylne obicie krzesła, wykonując kunsztowny, tygrysi skok prosto na plecy swojej pani.

Gwałtowny krzyk kobiety i jej wzniesiona ręka to nie jest tylko reakcja na rozlewany płyn - to dramatyczna próba złapania równowagi w obliczu nagłego, puszystego ataku od tyłu! Jej zszokowana mina zdaje się krzyczeć: „A toć ja myślałam, że to jakiś huragan idzie, a to ten bezczelny łobuz znowu poluje na moje kapcie!”.

Strużka mleka tryskająca ze szklanki z precyzją inżynierskiego ujęcia to z kolei klasyczny symbol każdego domowego planu, który legł w gruzach z powodu małego, czarno-białego sabotażysty. Kot tymczasem, z łapami pancerne wczepionymi w drewnianą poprzeczkę, patrzy na widza z absolutną dumą, jakby chciał powiedzieć: „Może i mleko się rozlało, ale fason i tak trzeba trzymać!”.

Dziewiętnastowieczny obraz Maxa Silberta to przepiękna i niesamowicie wesoła lekcja o tym, że największe domowe rewolucje rzadko wynikają z powagi sytuacji - najczęściej rodzą się z nadmiaru sprytu u naszych  czworonogich towarzyszy życia. Bo bez względu na to, w jak wielkim blichtru chcemy odpoczywać, mały zwierzak i tak zawsze znajdzie sposób, by jednym trafnym ruchem wycisnąć z nas okrzyk zaskoczenia. Najważniejsze to w takich chwilach nie upuścić szklanki,  pamiętając, że z kotem  i tak nigdy się nie wygra!