![]() |
| Śmierć Marata by Jacques-Louis David , 1793r. |
Są takie obrazy, które znamy wszyscy z podręczników do historii. Jacques-Louis David i jego „Śmierć Marata” z 1793 roku to absolutna ikona. Widzimy na nim zmarłego rewolucjonistę, który bezwładnie opada na brzeg wanny, wciąż trzymając w ręku pióro i list od swojej zabójczyni, Charlotty Corday.
![]() |
| Śmierć Marata by Jacques-Louis David , 1793r., detal |
Scena tchnie ciszą, spokojem i niemal religijnym sacrum. David stworzył laicką pietę – Marat wygląda tu jak zdejmowany z krzyża Chrystus, jako niewinny męczennik, który oddał życie za sprawę.
Piękna, poruszająca wizja, prawda?
Szkoda tylko, że to jeden z genialniejszych... aktów propagandy i manipulacji w dziejach malarstwa.
Prawdziwy Jean-Paul Marat nie był bowiem świętym. Był radykalnym, bezwzględnym politykiem, który jednym podpisem potrafił wysłać na gilotynę setki ludzi. Co więcej, wcale nie odszedł tak malowniczo i czysto. Marat zmagał się z potworną, wyniszczającą chorobą skóry, przez którą całe dnie musiał spędzać w leczniczych kąpielach (dlatego zginął w wannie). Choroba zniekształciła jego twarz i ciało, czyniąc z niego człowieka schorowanego i zgorzkniałego.
David, prywatnie przyjaciel Marata, dostał jasne zadanie polityczne: stworzyć mit. I zrobił to po mistrzowsku. Świadomie pominął na płótnie wszelkie ślady brzydoty, choroby czy rozkładu. Wybielił skórę zmarłego, nadał jego rysom szlachetność i otoczył całą scenę niemal mistycznym światłem. Zamiast brzydoty morderstwa w łazience, dostaliśmy narodowy ołtarz.
I to jest właśnie wielka lekcja, jaką daje nam ten obraz, gdy przyjrzymy się mu uważniej. Pokazuje nam, jak łatwo sztuka potrafi ugiąć się przed polityką i jak genialnie potrafi kłamać w żywe oczy, serwując nam piękno w miejsce brutalnej prawdy. Dawid udowodnił, że pędzel potrafi być potężniejszą bronią niż gilotyna – bo gilotyna odbierała życie, a pędzel Davida stworzył nieśmiertelną legendę, w którą świat wierzy do dziś.
~~~~~~~~~~~~~~~~
⚓ Moja blogowa flotylla:
💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z lenistwem veny. tutaj
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami.tutaj
🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj
⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli. tutaj

.jpg)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz