Translate

piątek, 3 lipca 2026

PORANNA TOALETA, CZYLI JAK ZACZĄĆ DZIEŃ Z GODNOŚCIĄ (I JEDNĄ POŃCZOCHĄ)


Jan Steen, Kobieta zakładająca pończochę,
XVII w.


   Jan Steen, mistrz holenderskiego realizmu i domowego chaosu, znowu trafił w punkt.Oto scena, którą zna każda kobieta od wieków: poranna walka z pończochą.

   Pani domu siedzi na krześle w samej halce i futrzaną narzutką  (bo przecież trzeba wyglądać dostojnie nawet w negliżu), i z wielką koncentracją naciąga czerwoną pończochę.

    A w jej głowie właśnie odbywa się taki mniej więcej monolog:

     "No pięknie… znowu się skręciła. Dlaczego prawa zawsze idzie jak po maśle, a lewa zachowuje się jakby miała osobowość borderline?
Ostrożnie… delikatnie… nie zaciągnąć… O MATKO, ZA DUŻO!
Dlaczego ta pończocha jest taka długa? Czy ja mam nogi flaminga?!
Gdzie jest ta druga? Nie mów, że znowu poszłam spać tylko w jednej…
O Boże, jestem w połowie ubrana i już mam kryzys egzystencjalny. 
A ten pies w łóżku śpi jak zabity. Oczywiście. On nie musi walczyć z pończochami. On ma futro wbudowane."

    W tle pies śpi spokojnie, nieświadomy dramatu, który rozgrywa się tuż obok.

   Steen uwielbiał takie sceny – intymne, trochę nieporządne, pełne ludzkich słabości. Bo właśnie w takich momentach jesteśmy najbardziej prawdziwi:
z jedną pończochą naciągniętą do połowy, z potarganymi włosami i wewnętrznym monologiem godnym Oscara.

Minęło prawie 400 lat, a nic się nie zmieniło.
Nadal walczymy z pończochami, rajstopami i tym przeklętym „gdzie jest druga?”.
Tylko teraz robimy to przy świetle telefonu i z jeszcze bardziej kreatywnym słownictwem.

<><><><><><><><><><><><><><><>

⚓ Moja blogowa flotylla:

💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z lenistwem veny. tutaj

✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj

🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj

⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli. tutaj

WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję   -najnowszy  blog zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki . link tutaj

2 komentarze:

  1. Ja po prostu myślę, że jej było zimno. Sypialnia mogła być niewystarczająco dogrzana.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To może być jedna z przyczyn, sypialnie dogrzewało się, dopiero po rozpaleniu w kominku, jeśli ktoś wcześniej dostarczył drwa do domu. Ale jak tu wyjść do drewutni kompletnie nie ubraną? Ci, co stać ich na służkę, to dopiero maja dobrze..

      Usuń

CZARNO-BIAŁY SABOTAŻYSTA

Max Silbert - Kot i rozlane mleko  Spójrz na płótno francuskiego mistrza scen rodzajowych, Maxa Silberta, który z rzadkim, fotograficznym wy...